قلت اعتزل الشعر يومين
علشان انسج حرف رواية
ولقيتني من غير تفكير
الشعر بيجري فى دمايا
زى الضل ملازم روحى
خطوته دايما سابقة خُطايَا
الشعر سُلطانُه غالبني
واقدر اكتم حرفه ازاى
وأما زهقت وفجأة عزمت
لقيته بيصرخ من جوايا
الشعر فى عقلى ووجدانى
مولود نُورُه بالفطرة معايا
قالوا بحور واوزان وقوافى
قلت انا وحى الشعر كفاية
مالى ومال بيوت و عروض
كلمتى توصف الف حكاية
حلو العلم ماقولناش حاجة
بس الفطرة تقضى الغاية
باكتب وانا ماشى فى طريقى
والابيات ساكنة فى حنايا
ممكن فجأة يقلق نومى
والاوراق على طول ويايّ
بكتب وانا فى وسط اصحابى
بضحك باكل بشرب شاى
الشعر تملى على لسانى
وفى ودنى كما عزف الناى
باشرُد من دنيتى للجنة
وخيال دنيا مالها نهاية
الشعر بسحره بيروينى
يشبع روحى ويرضى وهوايا
الشعر مملكتي الخاصة
مصاحبنى فى صغرى وصبايا
الشعر كما الطيف يجذبنى
وتملى منور فى سمايا
الشعر كما الضيف الغالى
واقفل بابى فى وشه ازاى
#رحاااااااااب